Γράφει: Harold Meyerson
Είναι Αμερική John McCain's. Το Barack Obama ζει μόνο σε το.
….. Η πρώτη μετα-αρχική αγγελία του McCain τον πιστοποίησε «ο αμερικανικός Πρόεδρος Αμερικανοί έχει περιμένει τον ξέν.» Όχι «ισχυρός» ή «πεπειραμένος» Πρόεδρος, αν και εκείνες είναι αντιθέσεις θα μπορούσε να επιδιώξει να σύρει με Obama. «Αμερικανικά» Πρόεδρος - επειδή αυτή είναι η μόνη αντίθεση μέσω της οποίας McCain έχει ακόμη και μια πιθανότητα.
Τώρα, σημαίνω να μην πάρω τίποτα μακρυά από Americanness McCain με τη σημείωση ότι είναι ιστορία Obama που αντιπροσωπεύει έναν θρίαμβο της συγκεκριμένα αμερικανικής ταυτότητας πέρα από τη φυλετική και θρησκευτική ταυτότητα. Ήταν το θέλγητρο της Αμερικής, η λάμποντας πόλη σε έναν λόφο, ο οποίος έφερε το μαύρο κενυατικό πατέρα του εδώ, όπου συνάντησε τη λευκιά μητέρα Kansan Obama. Είναι επειδή η Αμερική είναι μεμονωμένα το έδαφος των μεταναστών και έχει κινηθεί πέρα από ένα φυλετικό σύστημα καστών ότι Obama υπάρχει, έχει αναπτυχτεί και στέκεται μια καλή πιθανότητα ο επόμενος Πρόεδρός μας.
Αυτή δεν είναι η Αμερική, εν τούτοις, στην οποία οι Δημοκρατικοί αναφέρονται στην πιστοποίηση του Americanness τους. Για τους, «Αμερικανικά» είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται ως α ζήτημα σφηνών, a way to distinguish their more racially and religiously homogeneous party from the historically more polyglot Democrats.
The Republican attack against Obama all but ignores the issue differences between the candidates to go after what is presumably his inadequately American identity. He is, writes one leading conservative columnist, “out of touch with everyday America.” His reluctance to wear a flag pin, writes another, shows that he “has declared himself superior to an almost universal form of popular patriotism.”
Should the election turn on the question of “What are you going to do for America?” rather than “Are you a real American?” Republicans are doomed.
What remains for the GOP is a campaign premised more on issues of national identity, aimed largely at that portion of our population for which “American” is synonymous with “white” and “Christian,” …..[more]
From Library Journal: A Republican campaign policy of “malign neglect” toward African Americans helped elect Republican presidents in every election from 1968 through 1992, with the exception of Carter in 1976, says Mayer (political science, Georgetown Univ.). After Lyndon Johnson signed the Voting Rights Act in 1965, no Democrat won a majority of white votes. Mayer skillfully investigates the impact of race on presidential politics, without overemphasizing its importance compared with the economy and international relations.
He is especially insightful in showing how Jesse Jackson hindered the hapless campaigns of Democrats Walter Mondale in 1984 and Michael Dukakis in 1988 and how Bill Clinton was elected to two terms with overwhelming African American support.
As African Americans continue to gain more wealth, economic class, not race, will frame policies and issues, Mayer concludes. This excellent overview joins a number of recent investigations that discuss the connection between race and the presidency: DeWayne Wickham’s Bill Clinton and Black America, Dean Kotlowski’s Nixon’s Civil Rights, and Michael Gardner’s Harry Truman and Civil Rights.
Mayer’s is the only book in memory that discusses race and all presidential elections of the last 40 years. Highly recommended for academic and most public libraries. Karl Helicher, Upper Merion Twp. Lib., King of Prussia, PA
Popularity: 12% [?]
Related Posts
