Schrijft: Harold Meyerson
Het is John McCain's Amerika. Barack Obama leeft slechts daarin.
….. Kondigde de eerste post-primaire advertentie van McCain hem af „de Amerikaanse voorzitter Amerikanen heeft gewacht op.“ Niet „sterk“ of „ervaren“ voorzitter, hoewel die contrasten zijn kon hij met Obama willen trekken. „Amerikaans“ voorzitter - omdat dat het enige contrast is waardoor McCain zelfs een kans heeft om te heersen.
Nu, wil ik niets vanaf Americanness van McCain nemen door op te merken dat het het verhaal is van Obama dat een triomf van specifiek Amerikaanse eigenheid over rassen en godsdienstige identiteit vertegenwoordigt. Het was het lokmiddel van Amerika, de glanzende stad op een heuvel, die zijn zwarte Keniaanse vader hier bracht, waar hij de witte moeder Kansan van Obama ontmoette. Het is omdat Amerika uniek het land van immigranten is en voorbij een rassenkastesysteem dat er Obama bestaat, heeft gebloeid en zich bevonden een goede kans om onze volgende voorzitter te zijn bewogen.
Dat is niet Amerika, niettemin, wie de Republikeinen naar in het afkondigen van hun eigen Americanness verwijzen. Voor hen, „Amerikaans“ is een termijn die als a moet worden gebruikt wig kwestie, een manier om hun meer raciaal en godsdienstig homogene partij van de historisch polyglot Democraten te onderscheiden.
The Republican attack against Obama all but ignores the issue differences between the candidates to go after what is presumably his inadequately American identity. He is, writes one leading conservative columnist, “out of touch with everyday America.” His reluctance to wear a flag pin, writes another, shows that he “has declared himself superior to an almost universal form of popular patriotism.”
Should the election turn on the question of “What are you going to do for America?” rather than “Are you a real American?” Republicans are doomed.
What remains for the GOP is a campaign premised more on issues of national identity, aimed largely at that portion of our population for which “American” is synonymous with “white” and “Christian,” …..[more]
From Library Journal: A Republican campaign policy of “malign neglect” toward African Americans helped elect Republican presidents in every election from 1968 through 1992, with the exception of Carter in 1976, says Mayer (political science, Georgetown Univ.). After Lyndon Johnson signed the Voting Rights Act in 1965, no Democrat won a majority of white votes. Mayer skillfully investigates the impact of race on presidential politics, without overemphasizing its importance compared with the economy and international relations.
He is especially insightful in showing how Jesse Jackson hindered the hapless campaigns of Democrats Walter Mondale in 1984 and Michael Dukakis in 1988 and how Bill Clinton was elected to two terms with overwhelming African American support.
As African Americans continue to gain more wealth, economic class, not race, will frame policies and issues, Mayer concludes. This excellent overview joins a number of recent investigations that discuss the connection between race and the presidency: DeWayne Wickham’s Bill Clinton and Black America, Dean Kotlowski’s Nixon’s Civil Rights, and Michael Gardner’s Harry Truman and Civil Rights.
Mayer’s is the only book in memory that discusses race and all presidential elections of the last 40 years. Highly recommended for academic and most public libraries. Karl Helicher, Upper Merion Twp. Lib., King of Prussia, PA
Popularity: 16% [?]
