Amsterdam is een hub voor handel drijvende kinderenasielzoekers in de geslachtsslavernij

Van wat ik niet hield was de manier de mensen gehele sidewalk langs de rivier Amstel hogged. Het scheen slechter te worden en slechter dichter werd ik aan zevenhonderd éénjarigen binnenAmsterdam.

Ik houd van aan stap aan een goed tempo. Ik word gebruikt aan stad het lopen. Maar het ergeren van het schoenleer uit me is de praktijk van zij die aan stroll drie of vier op de hoogte beslissen. Of zij of niet voor me zijn, maak ik als een menselijke wig en verdeel hen.

Echt, als zij upscale het Nederlands schijnen te zijn en snobbishly handelen alsof zij het beton bezitten, word ik bepaald aan mislukking `hen omhoog'. Ik ben als een kegelenbal die onderaan de steeg bij tien spelden wegschiet.

Ik gebruikte om benieuwd te zijn waarom ik verwarmd voelde en gespannen in Nederland belemmerde de stad met banken die van kanalen en contant geld barsten. Dan kwam ik over gevangenisschepen te weten voor vluchtelingen. Over de stad van miljoen ingezetenen, Indonesiër, moeten Aruban, Surinamiër en andere vroegere koloniale volkeren de bodemsport van de maatschappij bezetten. De Nederlandse overheid ook maakt deel uit van een bemanning van strijdkrachten in Afghanistan, en achter alle kanonnen en bommen de Nederlandse Olie van Shell niet aan het verlaten van Irak zonder de winstafstand uit te breiden denkt. But an Iraqi or Niger Delta sufferer better think twice about arriving in Amsterdam or Rotterdam harbor seeking political and humanitarian asylum.

I don’t put my finger on one aggravating factor.

The links to Suharto, East Timor, the White-first regime in Johannesburg and the African captives in New Amsterdam (later New York City) give this man no cheer.

What I believe it must be is an amalgam.

I put it down to the years I have absorbed experiences and related my own in a number of Europe’s metropoles.

For one item, I’m not in any misty illusion about Europe’s historical tether to Africa.

Not a few Europeans, dissidents in their own right, have aided my partner and I in exile. This sets them apart from those that insist that America isn’t so bad–and who try and decry the fact of African people in America having a Human Right to cultural and political Self Determination like any other people.

The courageous and the sincere get their propers; I have been impressed by a certain breed (often under age thirty) that have begun to see what a oozing heap Western society is. Their parents’ generation, ‘leaders’ and their people in general contaminated the globe and still they have gone into battle for a better world. Life’s twists have enabled me to meet inspiring people.

I can count Amsterdam as one place that some of these youthful visionaries, imperfect and sometimes in short lived pulses, came forward to put action first. An age gap, sometimes separates these self described autonomist and anarchists from another group, elderly, Left or ex Leftists that brought about 1950s and 60s social change. People born between 1955 and 1975, ironically those my age, are the ones often missing in action. There was a period when the West shook with internal rebellion. Imperialistic and Cyclops-like, it slipped from total domination. Yet in Europe there remain the animated ones coming of age and coming on board with energy and drive.

That warms my heart.

But probably knowing that repercussions of hundreds of years of Dutch capitalist, religious and just plain oppressive power across the world continues to do harm gives me the neck prickles.

It’s alarming to me that girls and women in Dutch and Belgian refugee camps and centers are raped routinely, according to a UNHCR study in 2008. A third of the accused rapists are Europeans, staff that are supposed to be providing a haven for the victims.

As I move along, sidestepping others walking the Amsterdam streets, I can think of these incidents and causes of inequity. The Dutch East India Company building is preserved and stands as a grim reminder.

But I also have a destination: an active role in making sure that it ends, and soon.

19 February 2008
From Exile,
Bankole
www.geocities.com/exiledone2002

Popularity: 42% [?]